dinsdag 24 april 2012

Gaat het hel-debat ergens toe leiden?


Donderdagavond is er in Utrecht een debat over de hel. Drie theologen verdedigen drie verschillende recent verschenen boeken over dat thema. Het debat dat is aangejaagd door de EO en het ND houdt de gemoederen inmiddels aardig bezig. Zelf ga ik naar het debat omdat ik het thema heel belangrijk vind en ik op veel punten allerlei vragen en aarzelingen heb. Ik hoop er een beetje helderheid in te krijgen. Verder wordt dit debat gevoerd door relatief jonge theologen, en ik ben benieuwd hoe zij tegen de materie aankijken.

Toch houd ik in aanloop naar het debat m’n hart een beetje vast. Gaat het debat ergens toe leiden? Heeft een debat over deze thematiek  het überhaupt in zich om ergens toe te leiden?

Als de voortekenen niet bedriegen zal het een pittig debat worden. Er wordt in de (oude en nieuwe) media al volop geframed. Enerzijds hoor je volop: “als je in de hel gelooft, dan is God niet almachtig, want Hij kan niet iedereen redden” en: “een God die liefde is stuurt geen mensen naar de hel” en: “mensen die in de hel geloven hebben een angstig geloof”. En aan de andere kant: “als je de bijbel onbevangen leest, dan is er een hel” en: “onze Heiland sprak het meest van iedereen over de hel, dan mogen we daar niets aan afdoen”.

Met dit soort uitspraken zet je je discussiepartner bij voorbaat op achterstand. Want de ander heeft bij voorbaat al geen God van liefde, of hij leest bij voorbaat z’n bijbel al niet onbevangen. M.i. gaat het hier om verdachtmakingen, makkelijk als je niet werkelijk over de gedachten van de ander wilt nadenken. Handig als je een debat wilt winnen. Maar of we er verder mee komen? Of we op deze manier aan het eind van de avond ietsje meer zicht op God hebben gekregen? Ik betwijfel het. Het is een manier van debatteren, waar ik me - eerlijk gezegd - ook weleens schuldig aan maak, waarmee je niet dichter bij je gesprekspartner zult komen en hem/haar niet beter zult gaan begrijpen. Een manier van debatteren waarbij het dus niet tot een werkelijke ontmoeting komt.


Mijn prangende vraag is dus: worden er donderdagavond alleen wat piketpaaltjes in de grond gezet, of komen we echt verder? Het komt wellicht doordat ik op dit thema nog niet echt een sterke eigen mening heb, maar vooral veel vragen, dat ik me aan de huidige discussie stoor. Als je in één van beide ‘kampen’ zit dan voelt het misschien anders. Zelf houd ik van een pittige discussie, maar als de intentie niet is om wat te leren en leerbaar te zijn dan haak ik af. 

1 opmerking:

  1. Hé Wim...ik wil graag leren. Ik wil niet op de achterbank zitten. Het is altijd mijn intentie om meer zicht te krijgen op God. Pittige discussies helpen daar soms bij. Daarmee wil ik een ander niet verketteren, ik wil samen zoeken: vanuit verschillende vertrekpunten, maar wel met als gemeenschappelijk doel om God - die zich in de bijbel aan ons toont - beter te leren kennen. Ik hoop dat je meedoet :-)

    BeantwoordenVerwijderen